تا زمانی که زورگویی برای فرزندتان اتفاق نیفتد، زورگویی در ذهن شما ممکن است چیزی شبیه به نمایشهای تلویزیونی و فیلمها باشد. قایم شدن پشت فرضیه این رفتار آسان است زیرا بسیاری از مردم درک یا آگاهی کاملی از حقیقت زورگویی ندارند. به علاوه، بچه ها همیشه برای درخواست کمک صحبت نمی کنند. اما، متأسفانه، زورگویی یک مشکل فراگیر و پیچیده است که بسیاری از بچه ها در مدرسه یا در زندگی روزمره خود با آن مواجه می شوند. در این مقاله قصد داریم به حقیقت زورگویی و شخصیت زورگو و همچنین انواع زورگویی بپردازیم.
زورگویی می تواند تقریباً در هر جایی رخ دهد، از مدرسه گرفته تا شبکه های اجتماعی تا خانه خود کودک. کلیشه های زورگویی می تواند حواس ما را نسبت به بسیاری از اشکال حقیقت زورگویی که ممکن است رخ دهد، پرت کند.
برای جلوگیری از زورگویی، درک زورگو ها و قربانیان زورگویی، حذف باورهای غلط و شناسایی راههای مختلف زورگویی بسیار مهم است. در ادامه هشت حقیقت در مورد زورگویی وجود دارد که همه باید آن ها را بدانند.
دلایل زیادی برای زورگویی و شخصیت زرگو وجود دارد (8 حقیقت زورگویی)
یک تصور غلط رایج این است که همه زورگو ها یکسان هستند. اما دلایل زیادی وجود دارد که چرا زورگویی رخ می دهد و به همان اندازه بچه های مختلف زورگو می شوند.
این اشتباه است که فرض کنیم همه زورگوها تنها هستند یا عزت نفس پایینی دارند. در حالی که برخی از زورگو ها از مسائل مربوط به عزت نفس رنج می برند، برخی دیگر به این دلیل که احساس حقارت می کنند، زورگویی می کنند.
گاهی اوقات، بچه هایی که زورگویی می کنند، بچه های محبوبی هستند که می خواهند مدرسه را اداره کنند. بچه های دیگر زورگویی می کنند زیرا آنها نیز قربانی زورگویی شده اند و آسیب دیدهاند. برخی در تلاش برای بالا رفتن از نردبان اجتماعی زورگویی می کنند. دیگران به دلیل فشار همسالان زورگویی می کنند.
زورگویی شامل داشتن قدرت بر کسی است. بسیاری از بچههایی که زورگویی میکنند، میل به قدرت دارند، بهویژه اگر آن را در سایر زمینههای زندگی خود نداشته باشند. به عبارت دیگر، شخصیت زورگو به دنبال بهبود وضعیت خود و یا احساس مهمتر داشتن یا قدرتمندتر شدن است.
سایر کودکان در زورگویی شرکت می کنند (یا تحمل می کنند) زیرا آنها آن را به عنوان روشی مؤثر برای کنترل و دستکاری سلسله مراتب اجتماعی در مدرسه می دانند.
شخصیت زورگو ممکن است هر کسی را مورد آزار و اذیت قرار دهد (8 حقیقت زورگویی)
در حالی که مشخصههای خاص اغلب زورگوها را به سمت هدف قرار میدهند، این اشتباه است که فرض کنیم یک نوع هدف وجود دارد. اغلب، شخصیت زورگو بچههایی را انتخاب میکنند که کمترین توانایی یا تمایل به دفاع از خودشان را دارند، اما همیشه اینطور نیست. حتی محبوب ترین بچه ها در مدرسه نیز می توانند قربانی زورگویی و آزار و اذیت شوند.
همچنین این اشتباه است که فرض کنیم کودکان به دلیل داشتن شخصیت قربانی مورد آزار و اذیت قرار می گیرند. معمولا افرادی که شاهد آزار و اذیت فرد بودهاند، این سرزنش را از شخصیت زورگو برداشته و آن را به گردن قربانی می اندازد.
مسئولیت زورگویی همیشه باید بر عهده بچه هایی باشد که آسیب زدهاند و زورگویی می کنند. آنها تنها کسانی هستند که در این مورد حق انتخاب دارند. به همین ترتیب، برچسب زدن به کودکانی که مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، این معنی را میدهد که قربانی شایسته قربانی شدن است.
شخصیت زورگو می تواند هر شخصی را در هر سنی مورد آزار و اذیت قرار دهد
در حالی که زورگویی اغلب در اواخر دبستان شروع می شود و در دوران راهنمایی و دبیرستان به اوج خود می رسد، می تواند از دوران پیش دبستانی نیز شروع شود. زورگویی در محل کار نیز یک مشکل رو به رشد است.
واقعاً مهم نیست که یک شخص در چه سنی باشد. زورگوها هر کسی را که با هنجار پذیرفته شده مطابقت ندارد، هدف قرار می دهند و روی آن تمرکز می کنند. آنها همچنین هر کسی را که احساس می کنند در معرض خطر هستند یا کسانی که چیزی را که می خواهند دارند، اذیت می کنند. مردم همچنین مورد آزار و اذیت قرار میگیرند، زیرا متفاوت به نظر میرسند، رفتار میکنند، صحبت میکنند یا لباس میپوشند.
بیشتر بخوانید: اثرات زورگویی بر نوجوانان
6 نوع زورگویی وجود دارد (انواع زورگویی)
وقتی اکثر مردم زورگویی را تصور می کنند، احتمالاً گروهی از بچه ها را تصور می کنند که بچه دیگری را مشت و لگد می کنند. اما آزار و اذیت فیزیکی تنها نوع زورگویی نیست. محققان شش نوع منحصر به فرد زورگویی را شناسایی کرده اند. انواع زورگویی:
- زورگویی سایبری یکی از انواع زورگویی
- زورگویی فیزیکی یکی از انواع زورگویی
- زورگویی تعصبی یکی از انواع زورگویی
- پرخاشگری رابطه ای یکی از انواع زورگویی
- زورگویی جنسی یکی از انواع زورگویی
- زورگویی کلامی یکی از انواع زورگویی
دانستن نحوه تشخیص انواع زورگویی به والدین و مربیان کمک می کند تا به موقعیت های آسیب زا به طور موثرتری پاسخ دهند. مطمئن باشید که میتوانید پرخاشگری رابطهای و زورگویی سایبری را به آسانی آزار اذیت فیزیکی را تشخیص دهید.
تفاوت های جنسیتی وجود دارد که فرقی نمیکند کدام یک از انواع زورگویی باشد
جنسیت های مختلف به شیوه های متفاوتی زورگویی می کنند و آسیب میزنند، اگرچه همیشه استثناهایی وجود دارد. شخصیت زورگو دختر اغلب در دسته به اصطلاح “دختران پست” قرار می گیرند که از پرخاشگری رابطه ای و زورگویی سایبری برای کنترل و دستکاری موقعیت ها استفاده می کنند. دختران نیز تمایل دارند فقط دختران دیگر را مورد آزار و اذیت قرار دهند.
از طرف دیگر، پسرها از نظر فیزیکی پرخاشگرتر هستند. این بدان معنا نیست که آنها دیگران را با زورگویی سایبری اذیت نمی کنند، اما پسرها بیشتر از دختران زورگو به مشت زدن و ضربه زدن تمایل دارند. علاوه بر این، پسران هر جنسیتی را مورد آزار و اذیت قرار می دهند. آنها همچنین تمایل دارند که بیشتر تکانشی و تهدیدآمیز باشند و از موقعیتی که از دعوا به دست می آورند لذت می برند
بیشتر بخوانید: چگونه به خانواده بگوییم افسرده هستیم
زورگویی دختران کمتر گزارش شده است و فرقی نمیکند کدام یک از انواع زورگویی باشد
با وجود احساسات منفی که شخص قربانی احساس میکند و پیامدهایی که زورگویی به همراه دارد، بسیاری از افراد به کسی نمیگویند که چه اتفاقی میافتد. دلایل سکوت از فردی به فرد دیگر متفاوت است. اما برخی از نوجوانان و جوانان خجالت می کشند، گیج می شوند یا احساس می کنند که می توانند به طور مستقل از عهده آن برآیند. آنها همچنین ممکن است امیدوار باشند که اگر آن را نادیده بگیرند، زورگویی دیگر ادامه نخواهد داشت.
برخی از جوانان نیز این سوال را مطرح می کنند که آیا گفتن فایده ای دارد یا نه. متأسفانه، برخی از بزرگسالان و سیستمهای مدرسه الگوی عدم رسیدگی به زورگویی و آزار و اذیت را ایجاد کردهاند و جوانان احساس میکنند که صحبت کردن در این باره وضعیت را تغییر نمیدهد. آنها همچنین ممکن است بترسند که اگر شخصیت زورگو متوجه شود که آزار و اذیت را گزارش کرده است، بیشتر مورد آزار قرار خواهند گرفت.
تماشاگران اغلب حضور دارند (8 حقیقت زورگویی)
اغلب، زمانی که آزار و اذیت رخ می دهد، بچه های دیگر نیز حضور دارند. با این حال، واکنش رایج این افراد این است که کنار بایستند و کاری انجام ندهند. به همین دلیل، تلاشهای پیشگیری از زورگویی باید شامل ایدههایی در مورد چگونگی توانمندسازی تماشاگران برای اقدام باشد. برنامه ها باید شامل پیشنهادات خاصی در مورد آنچه که تماشاگران در صورت مشاهده زورگویی می توانند انجام دهند، باشد
اغلب، بچهها ساکت میمانند، زیرا مطمئن نیستند که چه کاری باید انجام دهند یا احساس میکنند که به آنها مربوط نیست. علاوه بر این، آنها ممکن است از تبدیل شدن به یک قربانی بترسند. هدف از پیشگیری از زورگویی این است که بر روی شخص قربانی تمرکز کند و به او کمک کند.
پیشگیری از زورگویی
زورگویی عواقب جدی دارد
هدف قرار گرفتن توسط یک شخصیت زورگو می تواند عواقب قابل توجهی داشته باشد. بسیاری از قربانیان احساس تنهایی، انزوا، خجالت و تحقیر می کنند. اگر زورگویی مورد توجه قرار نگیرد، مسائل دیگری از جمله عزت نفس پایین، مشکلات تحصیلی، افسردگی و سایر شرایط سلامت روانی میتواند بر روی فرد قربانی بروز کند.
والدین و معلمان باید بدانند که زورگویی یک آیین نیست و تجربه آن قربانیان را قویتر نمیکند. این می تواند اثرات نامطلوب پایدار داشته باشد و باید به سرعت و به طور موثر با آن برخورد کرد.
کلام آخر
اگر کودک شما مورد آزار و اذیت قرار می گیرد، مهم است که فورا به آن رسیدگی کنید. با گوش دادن و همدردی با آنچه که آنها از سر می گذرانند شروع کنید. سپس، ایدههایی را در مورد اینکه چگونه به بهترین شکل به وضعیت رسیدگی کنید، بنویسید. البته، گزارش دادن آزار و اذیت که در مدرسه اتفاق می افتد همیشه بهترین گزینه است، اما شما می خواهید مطمئن باشید که فرزندتان با این تصمیم موافق است یا خیر.
نکته کلیدی این است که فرزندتان را توانمند کنید تا نقشی فعال در رسیدگی به وضعیت داشته باشد، به جای اینکه درگیر شوید و سعی کنید همه چیز را اصلاح کنید. به یاد داشته باشید، زورگویی باعث می شود کودک احساس ناتوانی کند. بازگرداندن حس قدرت و اعتماد به نفس به بهبود اثرات زورگویی کمک زیادی می کند.
